Veel zorgorganisaties hebben hun strategisch huisvestingsplan en meerjarenonderhoudsplan (MJOP) op orde. Toch blijft de vertaalslag naar de dagelijkse praktijk vaak lastig. Wat doe je vandaag? Waar zet je je budget op in? En hoe zorg je dat keuzes passen bij de toekomst van je vastgoed?
We gingen hierover in gesprek met Jean-Jacques Turlings, adviseur Beheer & Onderhoud bij Scoperz.
Veel organisaties hebben al verschillende vastgoedplannen. Waarom is dat niet genoeg?
“Wat je vaak ziet, is dat organisaties goede plannen hebben op strategisch en technisch niveau. Maar daartussen zit een gat. Het MJOP vertelt je wat er technisch moet gebeuren en een strategisch plan waar je naartoe wilt, maar niet wat je morgen moet doen. In een strategisch plan staat bijvoorbeeld dat je in 2032 grootschalig gaat renoveren, terwijl in het MJOP staat dat je komend jaar alles moet schilderen. Wat ga je dan doen?”
Voor vastgoedbeheerders is dat in de praktijk best een lastige positie. Aan de ene kant volg je de strategische koers, maar ondertussen krijg je vanuit de locatie signalen dat het gebouw er niet goed bij staat en dat er iets moet gebeuren. Zonder duidelijke vertaalslag naar de praktijk ontstaat er spanning tussen beleid en dagelijks gebruik — en dat leidt vaak tot keuzes die niet optimaal zijn.
Wat doet het operationele huisvestingsplan voor je?
“Een operationeel huisvestingsplan brengt die werelden echt bij elkaar. Je vertaalt strategie en techniek — inclusief verplichtingen vanuit wet- en regelgeving, zoals keuringen van installaties of brandveiligheidseisen — naar een concreet uitvoeringsplan voor de dagelijkse praktijk.
Het gaat dus over de technische staat van een gebouw en het gebruik in relatie met de toekomstplannen. De toegevoegde waarde van een adviseur zit daarbij in het in kaart brengen van al die verschillende belangen. We maken inzichtelijk wat er speelt, brengen structuur aan en vertalen dat naar overzichtelijke scenario’s waarin de belangrijkste afwegingen samenkomen.
Kun je een voorbeeld geven uit de praktijk?
“Bij Accolade Zorg hebben we dit toegepast op een locatie die richting herontwikkeling gaat en de uitvoeringsdatum is nog niet definitief. Dan is de vraag: ga je nog investeren of niet?”
We hebben daar het MJOP, de strategische plannen en de gebruikerswensen samengebracht. Vervolgens hebben we een afwegingskader gemaakt en dus alleen instandhouding: alleen doen wat nodig is voor veiligheid, wet- en regelgeving en dagelijks gebruik. En die zaken die nodig zijn zo snel mogelijk uitvoeren zodat je er langere tijd gemak van hebt.
Daarnaast zijn er 2 thema’s benoemd die we nu gaan uitwerken en ook implementeren die daarna ook mee gaan naar de nieuwbouw.
Dus geen grootschalige verduurzaming of renovatie, terwijl je weet dat het gebouw over een paar jaar wordt gesloopt. Tegelijkertijd zorg je wel dat het voor bewoners en medewerkers goed blijft functioneren.
Wat levert dit organisaties concreet op?
“Vooral duidelijkheid, iedereen weet waar ze aan toe zijn. Een gebruiker op locatie kan uitleggen wat er nog wel en wat niet meer gebeurd. Tegelijkertijd weten ze ook dat als er een storing optreed dat de locatie volledig in tact wordt gehouden.
Je krijgt grip op je onderhoud en je budget, maar misschien nog belangrijker: je maakt keuzes die logisch zijn. Je voorkomt dat je blijft investeren vanuit gewoonte of vanuit losse signalen. Een operationeel huisvestingsplan helpt je om niet alles te doen, maar het juiste te doen — passend bij waar je als organisatie naartoe werkt.”
“De kunst is niet om alles op te lossen, maar om te weten wat je bewust níet doet.”
Jean-Jacques Turlings Scoperz
